„Jestem z gwiazd” Robert Bernatowicz w rozmowie z Anna Matusiak

grok-image-59f07cb2-da1c-4860-a580-930cbf1e0038
Tomasz Bielecki

Przeczytałem „Jestem z gwiazd” Wydawnictwa Wielka Litera w kilka wieczorów i muszę przyznać, że książka zostawiła we mnie bardzo ciepłe, głębokie wrażenie.

To po prostu długa, szczera rozmowa Roberta Bernatowicza z Anną Matusiak. Nie ma tu ozdobników, nie ma naukowego zadęcia – jest tylko człowiek, który opowiada swoje życie tak, jak je przeżył i zrozumiał. Mówi o dzieciństwie, o pierwszych dziwnych doświadczeniach, o tym, jak powoli dochodził do wniosku, że świat jest o wiele większy, niż nam się wydaje. Robi to spokojnie, bez narzucania się, ale z taką wewnętrzną pewnością, że trudno pozostać obojętnym.

Najmocniejszym momentem jest dla mnie ten fragment z „listem od Boga”. Naprawdę warto dojść do tych stron – czy się w to wierzy, czy nie, tekst jest napisany z ogromną prostotą i miłością. U mnie wywołał łzy i długo nie mogłem zasnąć, bo ciągle o tym myślałem. To jedna z tych rzadkich rzeczy w książkach, które trafiają prosto w serce, niezależnie od światopoglądu.

Oczywiście, sporo historii zna się już z podcastów czy wywiadów, ale tutaj są opowiedziane inaczej – bardziej intymnie, bez pośpiechu, z większą ilością osobistych szczegółów. Powtórzenia, które w formie audio czasem irytują, w książce działają jak refren, który wzmacnia przekaz.

Nie jest to publikacja dla kogoś, kto szuka twardych dowodów albo naukowej analizy zjawisk paranormalnych. To raczej świadectwo jednego człowieka, który przez całe życie zbierał doświadczenia i w końcu ułożył je w spójną, pełną nadziei opowieść o tym, kim jesteśmy i po co tu jesteśmy.

Dla mnie to jedna z najcieplejszych i najbardziej pokrzepiających książek, jakie czytałem w ostatnich latach. Wychodzisz z niej z poczuciem, że życie ma sens, że śmierć nie jest końcem, i że jesteśmy kochani o wiele bardziej, niż nam się wydaje.

Polecam ją każdemu, kto choć trochę jest otwarty na takie tematy. Nawet jeśli nie zgodzisz się ze wszystkim, to i tak wyjdziesz bogatszy o kilka pięknych, wzruszających myśli.

Ocena: solidne, szczere 8,5/10.

Przeczytaj również: Dlaczego dzieci wydają się widzieć więcej niż dorośli?
Przyciągasz to, kim jesteś, a nie to, czego pragniesz. Niech to do ciebie dotrze. Oto magia: kiedy wyrażasz wdzięczność jeszcze zanim twoje pragnienia się spełnią, łączysz przyszłą możliwość z chwilą obecną. Przyciągasz swoje pragnienia, dostosowując swoją energię do tego, jakbyś już je miał.
Czy czarne dziury naprawdę pożerają wszystko wokół? Co dzieje się z czasem przy horyzoncie zdarzeń? I dlaczego nawet Einstein miał problem z zaakceptowaniem ich istnienia? Poznaj niezwykłą recenzję książki Becky Smethurst, która pokazuje, że prawdziwy Wszechświat jest bardziej szalony niż science fiction.
Milion dzieci w jednej ciszy. Futurystyczna świątynia pod Bangkokiem. Idea, że pokój świata zaczyna się od spokojnego oddechu. Sprawdzamy fakty, kontekst i znaczenie największych medytacyjnych zgromadzeń młodzieży w Tajlandii.